Gipuzkoak
populazio-dentsitate
handia du (673.563 biztanle), eta
biztanleak sakabanatuta daude lurraldean.
Hori dela-eta, lanegun arrunt batean
egiten diren barneko lekualdaketak
oso ugari izaten dira.
Bidaia horiek gehienak lanaren kausaz
egiten dira (% 42); gainontzekoak
hainbanatu egiten dira hiru alorretan
–ikasketak, erosketak eta aisialdia–,
eta oro har etapa bakar batean egiten
diren bidaiak dira garraiobide bakarra
erabiliz: autoa, gehienetan; gainera,
garraiobide horren erabilera handitu
egiten da urtetik urtera.
 Egoera
hori abiagunetzat hartuta, galdera
bat bururatzen zaigu: zer garrantzi
du bizikletak Gipuzkoako mugikortasunean?
Hainbat hamarkadatan, Gipuzkoan, ia
kirol-jarduerak soilik ezarritako
mugen barruan kokaturik egon da bizikleta.
Hala ere, joan den mendeko laurogeiko
urteez geroztik, erakundeen barruan
eta gizarte-talde jakin batzuetan
erabaki bat hartu zuten, alegia: kirol-ikuspegi
hori gainditzea eta bizikleta egunero
eta aisialdirako erabiltzea sustatzea.
Pixkanaka, bizikleta lekualdatzeko
bitarteko bihurtu da, eta bizikleta
erosten duten, erabiltzen dakiten
eta erabili nahi duten biztanle ugarik
interesa azaldu dute hori horrela
izan dadin.
Berez, Euskal Herrian bizikleten salmentak
oso handiak izan dira, baita kirola
egiteko soilik erabiltzen ziren garaian
ere. Salmentak laurogeita hamarreko
hamarkadaren hasieran iritsi ziren
unerik gorenera, bizikleta-lasterketek
irrika handia sortu eta mendiko bizikleten
erabilera izugarri zabaldu zenean.
Beraz, ez da harritzekoa Euskal Herriko
familien % 50 inguruk –etxeetako
ekipamenduei buruzko azken estatistiken
arabera– etxean bizikleta bat
gutxienez izatea.
Gipuzkoako zenbait udalerritan, “Autorik
gabe” izeneko jardunaldietan
egindako inkestek aditzera ematen
dute, era ez zuzenean, egun indarrean
dagoen mugikortasunaren eredua aldatzeko
joera dagoela, eta bizikletari garrantzi
handiagoa eman nahi zaiola garraio-sisteman.
2000. urtean, esaterako, autoak hirian
duen protagonismoari buruzko inkesta
batean, itaundutako guztien % 80,5ek
begi onez ikusten zuen protagonismo
hori murriztea; % 15ek, aldiz, egoera
zegoen bezala mantendu nahi zuen,
eta % 4,5 “autoak gehiago sustatzearen”
alde zegoen. Inkesta egin zen egun
hartan autoz lekualdatu zirenen ia
bi herenek ere aitortu zuten nahiago
zutela autoaren protagonismoa murriztea.
Donostiari buruzko kopuru batzuek
–Gipuzkoa osora zabal zitezkeenak,
halere– agerian jartzen dute
donostiar biztanleen % 71k badakiela
bizikletaz ibiltzen, eta bizikleta
maiztasunez erabiltzen ez duten biztanleen
% 25 prest dagoela ibilgailu hori
erabiltzeko, betiere bide-segurtasunaren
alorrean egun dauden baldintzak hobetzen
badira.
|
|
